ఈ కాలంలో మనం శ కారాన్ని ఎంత వరకు, ఎలా ఉపయోగిస్తున్నాం అనే విషయంపై నేను వ్రాసిన వ్యాసం సేవ తెలుగు అంతర్జాల పత్రికలో ప్రచురితమైనది. ఇక్కడ చూడగలరు.
నా వ్యాసాన్ని ప్రచురించిన సంపాదక వర్గానికి బ్లాగు ముఖతః ధన్యవాదములు.
అవి నా చిన్నప్పటి రోజులు.
అప్పట్లో స్కూలు నుండి వచ్చి, ఆడుకోవడానికి వీలు లేకుండా హోం వర్క్ వెంటనే చేయాల్సి వచ్చేది. మళ్ళీ ఏడైతె కరెంట్ పోయేది. మల్లీ ఎనిమిది, ఎనిమిదన్నర వరకూ వచ్చేది కాదు :-( నా చిన్నప్పుడు ఎనిమిది అంటే ఏదో రాత్రి అయిపోయినట్టు. (ఇప్పడయితే ఎనిమిదయినా, తొమ్మిదయినా ఇంకా ఆఫీసులోనే ఉండాల్సి వస్తుంది)
ఇంక కరెంటు పోతే పిల్లలందరూ బయట చేరి ఆడుకునేవాళ్లు. ఆడుకునేవాళ్లు అని అంటే నేను చిన్నదాన్నైనా ఆడేదాన్ని కాను. దానికి కారణం మరో పోస్ట్ లో చెప్తాను. :-) (మరి అది చాలా పెద్ద కారణం) పాపం నాకు కంపెనీ ఇద్దామని మా ఇంట్లో అద్దెకుండేవారిపిల్లలు నా పక్కనే కూర్చునేవారు.
ఒకసారి మా స్కూల్లో ఒక అమ్మాయి మరొక అమ్మాయిని దెయ్యం పేరు చెప్పి భయపెట్టింది. నెను వీళ్ళ దగ్గర ట్రై చేశా :-) వీళ్ల పేర్లు అదే అండి నాకు కంపెనీ ఇచ్చే వారి పేర్లు సువర్ణ, శేఖర్.
పాపం వీళ్లు కూడా నాలాగే ఆడుకునే పిల్లల్ని చూస్తూ కూర్చునేవారు. నేను వీళ్ల పక్కనే కూర్చునేదాన్ని. అప్పుడే ట్రై చేయాలనే ఆశ పుట్టింది. కొంచెం గొంతు మార్చి.. సువర్ణా అని నేను అంటే.. ఏంటి రమణీ అనేది.. కొంచెం భయపడుతూ... ఆదివారం ... అర్దరాత్రి... సరిగ్గ పన్నెండు గంటలు..... ఒక భయంకరమైన నవ్వు నవ్వేదాన్ని. ఇంతలో మా సువర్ణ అమ్మా.. అని ఏడుపు మొదలుపెట్టేది.. పాపం మా ఆంటీ వచ్చి ఏమయ్యిందమ్మ అని అడిగేది. నా నిర్వాకం గురించి చెప్పేది... మా ఆంటి ఒకటి రెండు సార్లు ఊరుకునేది. ఎక్కువ చేస్తే.. ఏమీ తిట్టేవారు కాదు. ఒక్కసారి ఏయ్ రమణి... అనేవారు అంతే.. నాకు ఆవిడంటే అంత భయం :-( (ఇంకా కోపం కూడా చాలా ఎక్కువ, అది మరో పోస్ట్) ఇంతకీ నాకు భయపెట్టడం కూదా అంతే వచ్చు. అంతకన్నా మా స్కూల్లో అమ్మయి నాకు మరి ఎక్కువ నేర్పించలేదు మరి. :-)
ఇప్పుడు ఇక్కడ కూడా పవర్ కట్ ఎక్కువగా ఉండటం వలన ఇవి అన్నీ గుర్తు వచ్చేస్తున్నాయి.. వరుసగా... :-)
మా అమ్మ ఉత్తమ ఉద్యోగినిగా గణతంత్ర దినోత్సవం నాడు కలెక్టరు గారి చేతులమీదుగా పురస్కారం అందుకున్నారు. పిల్లలు వృద్ది లోనికి వస్తే తల్లిదండ్రులు ఎంత ఆనందిస్తారో ఇంత వరకూ ఎందరో ఎన్నో విధాలుగా తెలిపారు. కానీ ఈరోజు మా అమ్మకి ఈ పురస్కారం లభిస్తే ఆమె బిడ్డగా నాకు ఎంత ఆనందంగా ఉందో మాటల్లో చెప్పడం నాకు రావడం లేదు. నాకు మళ్లీ జన్మ ఉండకూడదనే కోరుకుంటున్నాను. ఒకవేళ ఉంటే మాత్రం మా అమ్మ కి అమ్మ గా పుట్టాలనే ఆ దేవుణ్ణి ప్రార్దిస్తున్నాను. మా అమ్మ గురించి ఇంతకు ముందు ఒకసారి నేనేమని వ్రాసుకున్నానంటే... ఇక్కడ చూడండి ఓమారు ...
నా కవిత పరదేశి ఈ నెల జనవరి కౌముది లో ప్రచురితమైనది. ప్రచురించినందుకు కౌముది వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెల్పుకుంటున్నాను. ఇక్కడ నొక్కి కౌముది కి వెళ్లగలరు.
హారం పత్రిక వారు నిర్వహించిన సంక్రాంతి పోటీలో ఒక విభాగంలో నా కవితకు మొదటి బహుమతి వచ్చిందోచ్. హారం వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెలుపుకుంటున్నాను.ఈ సారి సంక్రాంతికి ఇంటికి వెళ్లడానికి శెలవు దొరకలేదని భాధపడుతుంటే...నాకు సంక్రాంతి ఈ బహుమతి రూపంలో రెండురోజుల ముందే వచ్చేసిందోచ్... ఆనందమానందమాయే... :-)
హారం పత్రికను ఇక్కడ, బహుమతి పొందిన నా కవితను ఇక్కడ చూడవచ్చు.
అందరికీ ముందుగానే సంక్రాంతి పండుగ శుభాకాంక్షలు.
నేస్తం
మది దాటని మాటలన్నీ
మూటగా కట్టి
మనసెరిగిన నేస్తానికి
చిరుకానుకగా అందించాలని
ఊసులన్నీ గుట్టగా పోసి
బాల్య స్మృతులతో కలగలిపి
నీ కోసం వేచిఉంటే
జ్ఞాపకాల నీలి నీడలను నాకు వదలి
ప్రేమతో పెనవేసిన బంధాన్ని మర్చిపోయి
అందుకోలేని తీరాలకు....
అందరినీ వదిలేసి
నన్నొంటరిని చేసి
వీడ్కోలు పలికావా నేస్తం !!!
ఎన్నటికీ రాలేని నీ కోసం
నీ జ్ఞాపకాలు మరువని నేస్తం...
ప్రతీక్ గురించి ఇదే మొదటి సారి చూడడం అయితే ఒక్కసారి ఈ లింక్ ని చూడండి.
నేను అప్పుడప్పుడు ప్రతీక్ వాళ్ల బంధువులకి ఫోన్ చేస్తూ ఆ పిల్లవాడి క్షేమ సమాచారం తెలుసుకునేదాన్ని. ప్రతీ సారి ఆరోగ్యం మెరుగు పడుతుందనే చెప్పేవారు. పరిస్తితి ఆశాజనకం గానే ఉందని సంతోషించాను. డోనర్ కూడా దొరికారు అతితక్కువ కాలంలోనే...నిజంగా అదృష్టమనుకున్నాను. కానీ ఒకరోజు కొంచెం సీరియస్ అన్నారు. ఆ తర్వాత పని వత్తిడిలో పడి నేనే వాళ్లకి కాల్ చేయలేదు. వాళ్ల బ్లాగు కూడా చూడలేదు. ఈరోజే మళ్లీ బ్లాగు చూసేసరికి ఈ వార్త... ఒక్కసారి కూడా ఆ అబ్బాయిని చూడని నాకే ఇంత భాధ అనిపిస్తుంటే... ఇంక వారి అమ్మా, నాన్నలకి ఎలా ఉంటుందో...
ప్రతీక్ ఆత్మకి శాంతి చేకూరాలని.....
ఆ తల్లిదండ్రులు ఈ భాధ నుండి తేరుకుని మామూలు ప్రపంచంలోనికి రావాలని మనస్పూర్తిగా ఆ పైవాణ్ణి కోరుకుంటున్నాను.
అప్పుడెప్పుడో ఒకసారి పక్కన వున్న అన్నవరానికి వెళ్లినప్పుడు తీసుకున్న ఫొటోలు కౌముది వారి యాత్రా స్పెషల్ లో ఈ నెల ప్రచురితమైనాయి. ప్రచురించినందుకు కౌముది వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెల్పుకుంటున్నాను.
ఇక్కడ నొక్కి కౌముది కి వెళ్లగలరు.
Back to TOP
