విహంగ వారు సరస్వతి గోరా గారి స్మృత్యర్దం కవితలను అహ్వానించిన విషయం మనకు తెలిసిందే. సరస్వతి గోరా గారు ఈ తరం స్త్రీలకు ఎంతటి ఆదర్శమో, ఆనాడు మూఢనమ్మకాలకు వ్యతిరేఖంగా ఎలా పోరాడారో క్లుప్తంగా తెలుసుకోవాలంటే ఇక్కడ చూడండి.
నా కవితను ఇక్కడ చూడండి.
ఈ కాలంలో మనం శ కారాన్ని ఎంత వరకు, ఎలా ఉపయోగిస్తున్నాం అనే విషయంపై నేను వ్రాసిన వ్యాసం సేవ తెలుగు అంతర్జాల పత్రికలో ప్రచురితమైనది. ఇక్కడ చూడగలరు.
నా వ్యాసాన్ని ప్రచురించిన సంపాదక వర్గానికి బ్లాగు ముఖతః ధన్యవాదములు.
అవి నా చిన్నప్పటి రోజులు.
అప్పట్లో స్కూలు నుండి వచ్చి, ఆడుకోవడానికి వీలు లేకుండా హోం వర్క్ వెంటనే చేయాల్సి వచ్చేది. మళ్ళీ ఏడైతె కరెంట్ పోయేది. మల్లీ ఎనిమిది, ఎనిమిదన్నర వరకూ వచ్చేది కాదు :-( నా చిన్నప్పుడు ఎనిమిది అంటే ఏదో రాత్రి అయిపోయినట్టు. (ఇప్పడయితే ఎనిమిదయినా, తొమ్మిదయినా ఇంకా ఆఫీసులోనే ఉండాల్సి వస్తుంది)
ఇంక కరెంటు పోతే పిల్లలందరూ బయట చేరి ఆడుకునేవాళ్లు. ఆడుకునేవాళ్లు అని అంటే నేను చిన్నదాన్నైనా ఆడేదాన్ని కాను. దానికి కారణం మరో పోస్ట్ లో చెప్తాను. :-) (మరి అది చాలా పెద్ద కారణం) పాపం నాకు కంపెనీ ఇద్దామని మా ఇంట్లో అద్దెకుండేవారిపిల్లలు నా పక్కనే కూర్చునేవారు.
ఒకసారి మా స్కూల్లో ఒక అమ్మాయి మరొక అమ్మాయిని దెయ్యం పేరు చెప్పి భయపెట్టింది. నెను వీళ్ళ దగ్గర ట్రై చేశా :-) వీళ్ల పేర్లు అదే అండి నాకు కంపెనీ ఇచ్చే వారి పేర్లు సువర్ణ, శేఖర్.
పాపం వీళ్లు కూడా నాలాగే ఆడుకునే పిల్లల్ని చూస్తూ కూర్చునేవారు. నేను వీళ్ల పక్కనే కూర్చునేదాన్ని. అప్పుడే ట్రై చేయాలనే ఆశ పుట్టింది. కొంచెం గొంతు మార్చి.. సువర్ణా అని నేను అంటే.. ఏంటి రమణీ అనేది.. కొంచెం భయపడుతూ... ఆదివారం ... అర్దరాత్రి... సరిగ్గ పన్నెండు గంటలు..... ఒక భయంకరమైన నవ్వు నవ్వేదాన్ని. ఇంతలో మా సువర్ణ అమ్మా.. అని ఏడుపు మొదలుపెట్టేది.. పాపం మా ఆంటీ వచ్చి ఏమయ్యిందమ్మ అని అడిగేది. నా నిర్వాకం గురించి చెప్పేది... మా ఆంటి ఒకటి రెండు సార్లు ఊరుకునేది. ఎక్కువ చేస్తే.. ఏమీ తిట్టేవారు కాదు. ఒక్కసారి ఏయ్ రమణి... అనేవారు అంతే.. నాకు ఆవిడంటే అంత భయం :-( (ఇంకా కోపం కూడా చాలా ఎక్కువ, అది మరో పోస్ట్) ఇంతకీ నాకు భయపెట్టడం కూదా అంతే వచ్చు. అంతకన్నా మా స్కూల్లో అమ్మయి నాకు మరి ఎక్కువ నేర్పించలేదు మరి. :-)
ఇప్పుడు ఇక్కడ కూడా పవర్ కట్ ఎక్కువగా ఉండటం వలన ఇవి అన్నీ గుర్తు వచ్చేస్తున్నాయి.. వరుసగా... :-)
మా అమ్మ ఉత్తమ ఉద్యోగినిగా గణతంత్ర దినోత్సవం నాడు కలెక్టరు గారి చేతులమీదుగా పురస్కారం అందుకున్నారు. పిల్లలు వృద్ది లోనికి వస్తే తల్లిదండ్రులు ఎంత ఆనందిస్తారో ఇంత వరకూ ఎందరో ఎన్నో విధాలుగా తెలిపారు. కానీ ఈరోజు మా అమ్మకి ఈ పురస్కారం లభిస్తే ఆమె బిడ్డగా నాకు ఎంత ఆనందంగా ఉందో మాటల్లో చెప్పడం నాకు రావడం లేదు. నాకు మళ్లీ జన్మ ఉండకూడదనే కోరుకుంటున్నాను. ఒకవేళ ఉంటే మాత్రం మా అమ్మ కి అమ్మ గా పుట్టాలనే ఆ దేవుణ్ణి ప్రార్దిస్తున్నాను. మా అమ్మ గురించి ఇంతకు ముందు ఒకసారి నేనేమని వ్రాసుకున్నానంటే... ఇక్కడ చూడండి ఓమారు ...
నా కవిత పరదేశి ఈ నెల జనవరి కౌముది లో ప్రచురితమైనది. ప్రచురించినందుకు కౌముది వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెల్పుకుంటున్నాను. ఇక్కడ నొక్కి కౌముది కి వెళ్లగలరు.
హారం పత్రిక వారు నిర్వహించిన సంక్రాంతి పోటీలో ఒక విభాగంలో నా కవితకు మొదటి బహుమతి వచ్చిందోచ్. హారం వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెలుపుకుంటున్నాను.ఈ సారి సంక్రాంతికి ఇంటికి వెళ్లడానికి శెలవు దొరకలేదని భాధపడుతుంటే...నాకు సంక్రాంతి ఈ బహుమతి రూపంలో రెండురోజుల ముందే వచ్చేసిందోచ్... ఆనందమానందమాయే... :-)
హారం పత్రికను ఇక్కడ, బహుమతి పొందిన నా కవితను ఇక్కడ చూడవచ్చు.
అందరికీ ముందుగానే సంక్రాంతి పండుగ శుభాకాంక్షలు.
నేస్తం
మది దాటని మాటలన్నీ
మూటగా కట్టి
మనసెరిగిన నేస్తానికి
చిరుకానుకగా అందించాలని
ఊసులన్నీ గుట్టగా పోసి
బాల్య స్మృతులతో కలగలిపి
నీ కోసం వేచిఉంటే
జ్ఞాపకాల నీలి నీడలను నాకు వదలి
ప్రేమతో పెనవేసిన బంధాన్ని మర్చిపోయి
అందుకోలేని తీరాలకు....
అందరినీ వదిలేసి
నన్నొంటరిని చేసి
వీడ్కోలు పలికావా నేస్తం !!!
ఎన్నటికీ రాలేని నీ కోసం
నీ జ్ఞాపకాలు మరువని నేస్తం...
ప్రతీక్ గురించి ఇదే మొదటి సారి చూడడం అయితే ఒక్కసారి ఈ లింక్ ని చూడండి.
నేను అప్పుడప్పుడు ప్రతీక్ వాళ్ల బంధువులకి ఫోన్ చేస్తూ ఆ పిల్లవాడి క్షేమ సమాచారం తెలుసుకునేదాన్ని. ప్రతీ సారి ఆరోగ్యం మెరుగు పడుతుందనే చెప్పేవారు. పరిస్తితి ఆశాజనకం గానే ఉందని సంతోషించాను. డోనర్ కూడా దొరికారు అతితక్కువ కాలంలోనే...నిజంగా అదృష్టమనుకున్నాను. కానీ ఒకరోజు కొంచెం సీరియస్ అన్నారు. ఆ తర్వాత పని వత్తిడిలో పడి నేనే వాళ్లకి కాల్ చేయలేదు. వాళ్ల బ్లాగు కూడా చూడలేదు. ఈరోజే మళ్లీ బ్లాగు చూసేసరికి ఈ వార్త... ఒక్కసారి కూడా ఆ అబ్బాయిని చూడని నాకే ఇంత భాధ అనిపిస్తుంటే... ఇంక వారి అమ్మా, నాన్నలకి ఎలా ఉంటుందో...
ప్రతీక్ ఆత్మకి శాంతి చేకూరాలని.....
ఆ తల్లిదండ్రులు ఈ భాధ నుండి తేరుకుని మామూలు ప్రపంచంలోనికి రావాలని మనస్పూర్తిగా ఆ పైవాణ్ణి కోరుకుంటున్నాను.
అప్పుడెప్పుడో ఒకసారి పక్కన వున్న అన్నవరానికి వెళ్లినప్పుడు తీసుకున్న ఫొటోలు కౌముది వారి యాత్రా స్పెషల్ లో ఈ నెల ప్రచురితమైనాయి. ప్రచురించినందుకు కౌముది వారికి బ్లాగ్ముఖంగా ధన్యవాదములు తెల్పుకుంటున్నాను.
ఇక్కడ నొక్కి కౌముది కి వెళ్లగలరు.
నావరకైతే ఈరొజే సంక్రాంతి నుండి దసరా వరకు ఉన్న అన్ని పండుగలు వచ్చాయి. అప్పుడెప్పుడో సంక్రాంతికి మా యింటికి వచ్చాను, మళ్లీ ఇప్పుడు వచ్చాను. ఈ మధ్యలో ఉన్న పండుగలు అన్నీ మిస్ అయ్యాను :-( నాకెంతో ఇష్టమైన ఉగాది పండుగను కూడా.. :-( ఈ మూడు రోజులు భక్తితో పూజలు చేసుకుని, కంటి నిండా నిద్ర పోయి, కడుపు నిండా భోజనం చేసి రాజభోగాలు అనుభవించేశా.. ఈ శనివారం మళ్లీ వెళ్లిపోవాలి..:-( ఆ చల్లారిపోయిన చప్పటి చపాతీలు తింటూ ఉండాలి..:-( రోజూ మన వంటలే తింటే వాటి రుచుల్లో గొప్పతనం తెలియదని దేవుడు నన్ను అంత దూరం పడేశాడేమో మరి :-( ఏది ఏమైనా.. జరిగేదంతా మంచికని .. అనుకోవడమే మనిషి పని.. (ఇప్పుడు నేను అంత కన్నా చేయగలిగింది కూడా ఏమీ లేదు) నా బ్లాగు చూసిన వారందరికీ విజయ దశమి శుభాకాంక్షలు. మా యింట్లో ఈరోజు దసరా జరుపుకున్న ఫొటో..
అవునండీ.. సంవత్సరంలో పగలు,రాత్రి సమానంగా ఉండే రోజు ఈ ఒక్కరోజే. అందుకే ఈరొజు నుండే సూర్యమానం ప్రకారం తులా రాశి మొదలు అవుతుంది. ఇవన్నీ ఎందుకు చెప్తున్నా అని అనుకుంటున్నారా? మరి ఈ రోజే కదా నేను పుట్టింది. అందుకే ఈ రోజు గురించి ఇంత పరిశోధన.
చిన్నప్పటి నుండి పుట్టిన రోజు అంటే అందరిలానే నాకు కూడా చాలా ఇష్టం. క్లాసులో పుస్తకాల బరువు పెరుగుతున్న కొద్దీ పుట్టిన రోజు మీద ఆసక్తి తగ్గుతూ వచ్చింది. కానీ ఒక కల మాత్రం మిగిలిపోయింది. ఇంక అది తీరదు అని తెలిసిపోయింది అందుకే నా బ్లాగులో వ్రాసేసుకుంటున్నాను. అదేమితంటె.. అర్దరాత్రి సరిగ్గా పన్నెండు గంటలు దాటగానే నాకు బోల్డన్ని ఫోన్ కాల్స్ వచ్చేయాలని, చాల మంది నాకు విషెస్ చెప్పేయాలని కోరిక.. ఒకసారో, రెండు సార్లో అలా జరిగింది. అది కూడా బోల్డన్ని కాదు ఒకటో, రెండో... ఇంక ఈ ఉద్యోగాలలోకి వచ్చాక... పుట్టిన రోజు విషయమే గుర్తు ఉండటం లేదు.. మొత్తానికి చదువుకునేటప్పుడు ఉండే పట్టుదల, ఓపిక, ధైర్యం, ఆశావాహ దృక్పధం అన్నీ ప్రస్తుతం కొరవడ్డాయి నాలో. జీవితమంతా చప్పగా, చేదుగా ఏదోలా ఉంది. కొత్త విషయాలు నేర్చుకోలేనందుకు చప్పగా... ఎంత కష్టపడినా అనుకున్న వాటిలో సగభాగం కూడా సాధించలేనందుకు చేదుగా అనిపిస్తుంది ఈ జీవితం.
ఎప్పుడు ఎలా ఉన్నా.. తీపి మీది మక్కువతో ఉదయించే సూర్యుని చూస్తూ.. ప్రతీ రొజూ ఆశతో ఆశయసిద్ది కోసం ప్రయత్నించడం అలవాటయిపోయింది. ప్రస్తుతానికి నా మనసు, నా ఆలోచనలు కూడా.. ఈ పోస్టు లానే అస్పష్టం గా ఉన్నాయి...
సర్వేజనా సుఖినోభవంతు...
ఈ పై ఫొటో లో కనిపిస్తున్న ఈ చిన్నారి పేరు ప్రతీక్. ఈ బాబు వయసు కేవలం ఆరు నెలలు కానీ నూటికో కోటికో ఒక్కరికి వచ్చే అప్లాస్టిక్ అనీమియా అనే వ్యాదితో భాధ పడుతున్నాదు. ప్రస్తుతం వేలూరు లో సి.ఎం.సి. ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుతున్నాడు. బోన్ ట్రాన్స్ప్లంటేషన్ వలన బాబు కి వ్యాధి నయం అవ్వవచ్చు అని చెప్పారు. దాదాపు ఇరవై నుండి పాతిక లక్షలు వరకూ ఖర్చు ఉంటుందని వైద్యులు చెప్పారు. వారి తల్లిదండ్రులు మద్యతరగతి వారే.
ప్రస్తుతం వారు బోన్ ట్రాన్స్ప్లంటేషన్ కి దాత కోసం మరియు ధన సహాయం చేయగలిగే దాతల కోసం చూస్తున్నరు. మీకు తెల్సిన ఏమైనా సంస్తలు ఇలాంటి కష్టాలలో వున్నవారిని ఆదుకోవడానికి ముందుకు వస్తే ఆ సంస్త వివరాలు తెలియచేయగలరు. ఎవరైనా సహాయం చేయాలనుకుంటే ఈ క్రింది బ్లాగుని పూర్తి వివరాలకై చూడగలరు.
http://www.help-prateek.blogspot.com/
మీరు చదివినది నిజమే నేను కావాలనే ష్రీ రామ రాజ్యం అని వ్రాశా.. కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత మనం ఇలానే ఉచ్చరిస్తాం ఈ చిత్రం పేరుని.
ఈరోజే మొదటి సారిగా ఈ చిత్రంలోని పాటలు విన్నాను. సాహిత్యం, సంగీతం కన్నా ముందుగా నా దృష్టి పడింది ఈ ఉచ్చారణా దోషాలమీద.
దషరధుడు, ష్రీరాముడు, అషోకవనం, షోకం, షాంతి ఇంకా ఇలా కొనసాగుతూనే ఉంది... అయినా ఒక పాటకి సాహిత్యం, సంగీతం సమకూరాక ఎంత మంది పర్యవేక్షణో కొనసాగాక ఇలా మనం వినగలిగే ఒక పాటగా రూపుదిద్దుకుంటుంది. వారందరూ ఎంతో పెద్ద పెద్ద చదువులు చదువుకున్న వారే కదా.. ఎన్నో సంవత్సరాల అనుభవం ఉన్నవారే కదా.. మరెందుకు ఇలాంటి తప్పులు దిద్దుబాటు కావడం లేదు? మాలాంటి చిన్నవాళ్లు తప్పు చేస్తే ఈ కాలపు చదువులు అని సరిపెట్టుకోవచ్చు. ఇప్పుడు వస్తున్న కధ పసలేని చిత్రాలలో తప్పులు ఉన్నాయంటే .. తెలుగు రాని వాళ్ల దర్శకత్వంలో, తెలుగు రాని వాళ్ల నిర్మాణంలో తెలుగు రాని వాళ్ల గాత్రంలో రూపు దిద్దుకుంటున్నాయి మన చిత్రాలు అని అనుకోవచ్చు. కానీ ఈ చిత్రం అలా కాదు కదా.. ఒక పౌరాణిక చిత్రంలోనే ఇలా తప్పులు దొర్లినప్పుడు చిన్నపిల్లలు సరిగ్గ తెలుగు మాటలాడటం లేదు అని అనడం ఎంత వరకు సమంజసం? అసలు ఎంత మంది పిల్లలకు 'శా కు 'షా కు ఉచ్చారణలో భేదం తెలుసు?
నేను చిన్నప్పుడు మా పాఠశాలలో ప్రార్ధనా సమయంలో ఓం శాంతి శాంతి ..... అని చెప్తున్నప్పుడు నా స్నేహితురాలు శాంతి కాదు షాంతి అని భోదించింది. అది తప్పు అని నేను ఎంత చెప్పినా నాదే తప్పని వాదించింది. చివరికి తెలుగు మాష్టారి దగ్గరకి వెళితే గాని సమస్యకి పరిష్కారం దొరకలేదు.
అయినా ఈ శ నుండి ష కి తెలుగు సినిమా మార్పు చెందడం ఇప్పుడు జరిగిందో లేక ఒక అయిదు సంవత్సరాలకి ముందు జరిగిందో కాదు. అప్పుడెప్పుడో విశ్వనాధ్ గారి దర్సకత్వంలో సప్తస్వరాలని అధ్యయనం చేసిన అరిషడ్వర్గాలని జయించలేని ఒక విద్వాంసుని కధగా తెరకెక్కి అద్భుతమైన సాహిత్యంతో అంతే అద్భుతమైన సంగీతంతో తెరకెక్కిన 'స్వాతికిరణం' అనే చిత్రం లో కూడా ఒక పాటలో 'ష్రుతి నీవూ,'షాంకరీ షాంభవీ అని గాత్రం వుంటుంది.
అసలు ఇలా మనమే మార్చేయవచ్చునా... ఈ ఒక్క అక్షర దోషం అనేది అసలు అక్షర దోషమే కాదా ప్రతిస్పందనల ద్వారా మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియచేయగలరు.
అయినా ప్రేమ అనే మోహం, వీరత్వం అనే హింస అనే ఈ రెండు రకాల భావనలు తప్పితే మరి ఇంకేమీ కధాంశాలుగా రాని ఈ రోజుల్లో రాముని చరితాన్ని తెరకెక్కించడం అదీ ఇంతటి వయస్సులో అనేది నిజంగా హర్షించతగ్గ విషయం.. బాపు గారిని మెచ్చుకోదగ్గ వయస్సు, అనుభవం నాకు లేదు గానీ.. ఆయన అభిమానిని అన్న ఒకే ఒక్క హక్కుతో నిజంగా మనస్పూర్తిగా అయన్ని అభినందిస్తున్నాను ఇంతటి బృహత్కార్యాన్ని చేపట్టినందుకు.
ఈ సినిమా అన్ని విధాలుగా, ఆర్దికంగా, జనరంజకంగా కూడా విజయం సాధించాలని కోరుకుంటున్నాను.
Back to TOP
