ఊహాజనితమైన నా కవితకు
ఊహకందని రీతిలో
ఊతమిచ్చిన నా ప్రియమైన ప్రేయసి...
నీకే ఈ కవిత అంకితం
అని అంటుంది నా హృదయం
ఆ మాటనే వ్రాసింది నా కలం
నా ఊహలో జీవం పోసుకుని
భువిలో కనిపించి
కలలో సైతం కలవరం లేపి
నా తీయని వేదనకు కారణమైన నీవు
నన్ను వరించేది ఎప్పుడు?
పేదరికాలు మావి - పెద్దరికాలు మీవి
చదువుకున్నది మేము - చదువుకొన్నది మీరు
ఓట్లు వేసింది మేము - నోట్లు దాచింది మీరు
ప్రచారం చేసేది మేము - ప్రమాణ స్వీకారం చేసేది మీరు
రక్తాన్ని చిందించేది మేము - రాజకీయాలు నడిపేది మీరు
తుది శ్వాస వరకూ ఆకలితో చచ్చేది మేము - అర్దాంతరంగా తూటాలకు చచ్చేది మీరు
జననీ జన్మభూమిశ్చ స్వర్గాదపీ గరీయసీ
అని అంటూ మాతృభూమి కోసం
నవమాసాలు మోసిన మాతృమూర్తిని
నేవే సర్వస్వం అని అనుకున్న అర్దాంగిని
విడిచి దేశానికి పహారా కాస్తున్న
ఓ జవాన్ అందుకో మా సలామ్
భారతావనికే తలమానికమైన కాశ్మీరం కోసం
నిత్యం నీవు పడే ఆరాటం
అందుకు నీవు చేసే పోరాటం
మాతృదేశం కోసం నీవు చేసిన త్యాగం
భరతమాతకే గర్వకారణం
ప్రకృతి అందాలను తనలో దాచుకున్న కాశ్మీరం
ఏనాటికి కాకూడదు పరుల స్వంతం
అని అర్పిస్తున్నావు భరతమాతకు నీ ప్రాణం
నీ వెనుకే మేము సిద్దం
మా చిరునవ్వులే నీ ఊపిరిగా
మేమే నీ తోబుట్టువులుగా
నీ ప్రాణమే గరికపోచగా
భరతమాతకు మణిహారమై వెలుగుచున్న
ఓ జవాన్ అందుకో మా సలాం
తొలిసంధ్య వేళలో చూస్తే ప్రకృతి అందాలు
మదిలో మెదలుతాయి కొత్త అలోచనలు
అప్పుడే తన లేలేత కిరణాలతో మన
మగతను వదలగొట్టే సూర్య భగవానుడు
తూర్పు దిక్కు నుండి తొంగి చూడగా
ఆహారం కోసం పక్షులు గూళ్ళను విడిచిపెట్టి
కిలకిలమంటూ అన్వేషణ సాగించగా
ఆకాశాన్నంటుతున్నాదేమో అన్నట్టు ఎగసిపడే
అలను తన కౌగిలిలో హత్తుకున్న సాగరుడు
మంచు పుష్పాల మాదిరి రాత్రి కురిసిన
మంచును తమ రెక్కపై ఉంచుకున్న పుష్పాలు
ఈ ప్రకృతి అందాలన్నీ మనం
తొలిసంధ్య వేళలోనే చూడగలం.
అ- అన్నా చెల్లెళ్ల బంధానికి నెలవిది
ఆ- ఆప్యాయంగా అందరూ కలిసే రోజిది
ఇ- ఇరవై ఒకటో శతాబ్దంలోనూ మరువనిది
ఈ- ఈమెయిల్స్ గాను పంపే విషయమిది
ఉ- ఉత్తర,దక్షిణ భారతదేశాల్లో జరుపుకొనేది
ఊ- ఊకదంపుడు విషయం కాదిది
ఋ- ఋతువులెన్ని వచ్చినా
ఎ- ఎన్నడూ మరివనిది
ఏ- ఏ మనిషినైనా మైమరపించేది
ఐ- ఐదుగురు అన్నలున్నా
ఒ-ఒక్క సోదరి లేకుంటే
ఓ- ఓ సోదరుడా నీకు లేదు రాఖీ
ఔ-ఔరా అని నీ మనసును కలచివేస్తుంది
అం- అందరి మన్ననలు పొందిన రాఖీ
అః- అః అని అందరి చేత అన్పిస్తుంది రాఖీ
అన్నల మణికట్టుపై మెరుస్తుందీ రాఖీ.
ఓ తొలిసంధ్య వేళ...
నిదురమ్మ ఒడిలో సేదతీరుతున్న
నన్ను కోయిలమ్మ లేపగా
అప్పుడు...
రూపే లేని సర్వేశ్వరుడు
అనంతమైన ఆకాశంలో నిగూఢుడై ఉండగా
గిరులే ధూపమేయగా
నేలమ్మే స్వరాలాపన చేయగా
మేఘాలే నాట్యమాడగా
ఆ దృశ్యం నే చూడగా
నా మనసే నైవేద్యంగా
ఆ దైవానికి నేనర్పించగా
చిరుజల్లుల రూపంలో
అభయమందించాడు ఆ భగవంతుడు.
ఆకాశ హర్మ్యాలు నిర్మించాం
మనసుని అగాధంలోకి తోసేశాం
చంద్రమండలంలో అడుగుపెట్టాం
మన యింటి విషయమే మరిచాం
కంప్యూటర్ కి మెమొరీ పవర్ పెరిగింది
మన మెమొరీ పవర్ తగ్గింది
ఎదుటి మనిషితో మాటలు కట్టు
ఎక్కడో ఉన్నవాళ్ళతో సెల్ తో కనెక్టు
పరీక్షలకోసమే చదువులు
ఉద్యోగాలకవి అనవసరాలు
పాతికేళ్ళవరకే మనకు అమ్మానాన్నలు
తర్వాత వారికున్నాయి వృద్దాశ్రమాలు
మరమనిషిని తయారుచేశాం
మనలో మనిషిని చంపేశాం
మేధస్సునుపయోగించి వృద్ది సాధించాం
మనసుని చంపేసి మృగంలా మారి బ్రతుకుతున్నాం.
Read more...
Back to TOP
